"> ตำนานรักนิรันดร์ของสมเด็จราชินีวิคตอเรียของอังกฤษ | aisia.net
ตำนานรักนิรันดร์ของสมเด็จราชินีวิคตอเรียของอังกฤษ

ตำนานรักนิรันดร์ของสมเด็จราชินีวิคตอเรียของอังกฤษ

by admin
19 views

ตำนานรักนิรันดร์ของสมเด็จราชินีวิคตอเรียของอังกฤษ

ความรักคือสิ่งที่งดงาม เป็นสิ่งที่จรรโลงใจ สร้างสายสัมพันธ์ และยึดเหนี่ยวคน 2 คนให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน แต่เพราะช่วงชีวิตของคนเรานั้นยาวนาน โอกาสที่ความรักของคน 2 คนจะยืนยาวตราบจนสิ้นลมหายใจกลายเป็นเรื่องยาก ยิ่งเป็นถึงเจ้าฟ้าเจ้าแผ่นดินการจะรักษาไว้ซึ่งสถานะหม้ายตลอดชีวิตเมื่อคู่ครองของตนจากไปก่อนวัยอันควร ก็ยิ่งดูเป็นเรื่องที่ยากจะเกิดขึ้นได้จริง แต่ตำนานนั้นก็ได้เกิดขึ้นจริงในยุคของสมเด็จราชินีวิคตอเรียที่ครองราชย์ประเทศอังกฤษในช่วงปี ค.ศ. 1837 – 1901 ซึ่งเป็นเวลากว่า 64 ปี ซึ่งหลังจากพระสวามีเจ้าชายอัลเบิร์ตสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1861 พระองค์ก็ครองตนเป็นหม้ายมาตลอด 40 ปีของการครองราชย์เลยทีเดียว
ในความเป็นจริงแล้วสมเด็จราชินีวิคตอเรียและพระสวามีเจ้าชายอัลเบิร์ตมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน แต่หากเปรียบเทียบสถานะทางสังคมแล้วถือว่าค่อนข้างห่างชั้นกันมาก เพราะเจ้าชายอัลเบิร์ตเป็นเพียงเจ้าชายของแคว้นเล็ก ๆ แคว้นหนึ่งในเยรมันนี ในขณะที่ฝ่ายยิ่งเป็นถึงกษัตริย์ของประเทศอังกฤษที่ยิ่งใหญ่ แต่ด้วยแรงสนับสนุนจากญาติผู้ใหญ่ และเสน่ห์ที่น่าปรารถนาของเจ้าชายอัลเบิร์ตก็ทำให้สมเด็จราชนิทรงยอมสู่ขอเจ้าชายมาเป็นคู่ครอง (ในกรณีของทั้ง 2 พระองค์ฝ่ายหญิงต้องเป็นคนทำเรื่องสู่ขอ เพราะมีสถานะสูงกว่า)
เจ้าชายอัลเบิรต์นับเป็นชายรูปงามมากในยุคนั้น ใบหน้าของพระองค์มีความสะสวยราวหญิงสาว เป็นชายหนุ่มขี้อาย ที่ขยันหมั่นเพียร และยังมีความสุขุมสง่างามในเกือบทุกอิริยาบถ ความหล่อเหลาของพระองค์มักถูกสมเด็จวิคตอเรียพรรณนาถึงในจดหมายส่วนพระองค์ที่ส่งถึงกันอยู่เสมอ และหลังจากที่อภิเษกสมรสกันแล้ว นอกจากหน้าที่ของพระสวามีแล้วเจ้าชายยังได้มีหน้าที่เป็นที่ปรึกษา เป็นองครักษ์ เป็นผู้คอยให้กำลังใจและปลอบพระทัยองค์ราชินีในยามที่เหนื่อยล้า รวมถึงเป็นผู้ช่วยที่มากความสามารถและเอาใจใส่ในทุก ๆ งานที่องค์ราชืนีมอบหมายเป็นอย่างดี เรียกได้ว่าโลกในสายตาของสมเด็จราชินีล้วนมีเจ้าขายอัลเบิร์ตอยู่ในนั้นเสมอ พิสูจน์ได้จากจำนวนพยานรักของทั้ง 2 พระองค์ในช่วง 17 ปีแรกของการสมรสที่มากถึง 9 พระองค์เลยทีเดียว
อย่างไรก็ตามเจ้าชายอัลเบิร์ตได้ล้มป่วยและเสียชีวิตลงอย่างกะทันหันในปี ค.ศ. 1861 ด้วยโรคไทฟอยด์ ในขณะที่มีพระชนมายุเพียง 41 พรรษาเท่านั้น เรื่องนี้ได้สร้างความโทมนัสให้กับสมเด็จราชินีวิคตอเรียเป็นอย่างมาก จนถึงกับวางมือจากงานราชกิจต่าง ๆ ในกรุงลอนดอน แล้วหนีไปพักทำใจที่พระตำหนักฤดูร้อนนานหลายปี นอกจากนี้สมเด็จทรงเปลี่ยนแปลงกิจวัตรประจำวันส่วนพระองค์หลายอย่างไม่ว่าจะเป็นการทรงแต่เสื้อผ้าสีดำเป็นหลัก การหลีกเลี่ยงการจัดงานสำราญต่าง ๆ รวมถึงการปรากฏพระองค์ต่อหน้าสาธารณชน ซึ่งสมเด็จจะเสด็จร่วมงานหรือออกสมาคมแต่เฉพาะงานพระราชพิธีสำคัญ ๆ เท่านั้น เรียกได้ว่าทรงครองพระองค์เป็นหญิงหม้ายไร้ซึ่งสีสันใด ๆ ในชีวิต งานการราชกิจหลายอย่างก็ทรงละเลยให้กลายเป็นหน้าที่ของเหล่าขุนนางและพระราชโอรสเจ้าชายเอ็ดเวิร์ดดูแลแทน เหตุการณ์ในชีวิตของพระองค์เป็นไปอย่างซ้ำซากเช่นนี้จนเสด็จสวรรณคตในวัย 81 พรรษา และเมื่อสิ้นพระชมน์แล้วพระศพของพระองค์จึงได้กลับมาอยู่เคียงข้างพระสวามีในสุสานหลวงฟร็อกมอร์อีกครั้งตราบจนทุกวันนี้

บทความล่าสุด